Otsailak 4: Kunarte eta Kiribil antzerki taldea

Otsailaren 4an Kunartek haien etxeko ateak zabaldu zizkiguten eta bertan, Iparraldeko Kiribil antzerki taldearen eskutik, ikuskizuna eta tailer zoragarria prestatu zizkiguten. 

Goizeko 9:00etan ailegatu ginen haien etxera, eta errezepzioa bigarren solairuan izan zen. Instalazioak egiten duten lekua ikusteko aukera izan genuen. Espazio zabala eta aukera anitzekoa zen. Behin han egonda, Kiribil taldeko kide bat etorri zen, ikusiko genuen antzezlanaren zuzendaria hain zuzen, eta antzerkiari buruzko eta taldeari buruzko ezaugarri batzuk azaldu zizkigun. Egia esanda bere ikuspuntua oso interesgarria zen, batez ere Haur Hezkuntzari begira, mugimenduari garrantzi handia ematen ziolako. 

Antzerkiaren nondik norakoan azaldu zizkigun, zertan oinarritzen zen oinarrituz. Amaia Hennebutek, Kiribileko zuzendari nagusiak, Euskal Mitologiari buruzko antzezlan bat prestatzeko eskatu zion Jean-Philippe Leremboureri. Bera gai hau hartu eta jaiotza eta prozesua aurkeztu zuen, musikaren eta gorputzaren bidez, hitza erabili gabe. 

Azalpen hori jaso ondoren, beheko solairura joan ginen, antzeztokira. Han ez zeuden aktoreak eta zuzendariak bakarrik, 4-5 urteko umeak ere zeuden. Taldeko guztiok ikusi egin ditugu antzerkiak noizbait baina hau guztiz desberdina izan zen, ez bakarrik antzerki mota zela eta baizik eta umeak ikustea eta haien erreakzioak bizitzea oso interesgarria izan zelako. 

Antzerkia benetan polita eta berezia izan zen, eta gure antzerkirako zenbait ideia eman zizkigun; gure atrezzoa egiterakoan, material naturalen erabilpena, eta beste alde batetik Amaiak antzezten zuen pertsonaiaren garapena, lehenengo ez daki ezer eta gutxika esploratzeko grina dela eta aurreratuz doa. 

Esan bezala umeen erreakzioak ikuste izugarrizkoa izan zen, espero ez genuen interakzioa egon zelako. Adibidez momentu batean pertsonaiak ahoarekin soinuak egiten zituzten eta umeek hauek errepikatu edo pertsonaiak argi gorriarekin argiztatuta zegoen ura ukitzean ume batek “agua quemada” zela esan zuen, sua eta kolore gorria konektatuz. Beraz oso interesgarria izan zen hau ikustea.

Bukatzerakoan umeak agurtu eta zuzendariaren notak entzuteko aukera izan genuen. Zuzendari, aktore eta teknikoaren arteko hartu-emana ikusi genuen, asko ikasiz. Gainera hori bukatzerakoan galderak egiteko aukera eman ziguten, eta momentu hartan gai oso interesgarriak atera ziren: Zertarako umeentzako antzerkia egitea, isiltasunaren indarra eta abar. 

Hori bukatzerakoan, atseden txiki bat eduki ondoren, tailerra joan ginen. Tailer honetan maskarekin jolastu egin genuen. Lehenengo zurezko maskararekin, eta hauek ematen dituen adierazpen aukerekin (gorputzaren bidez transmititzea eta ez aurpegiarekin besteak beste). Bigarrenik gorputza aktibatzeko zenbait koordinazio ariketa egin genituen. Hirugarrenik, paper batzuetan hiru lerroen bidez gure maskarak margotu genituen, gero hauen izaera ibiltzeko eran adieraziz musikaren erritmoa jarraituz. Eta bukatzeko boluntarioek azkeneko ariketa egin zuten: maskara bati izaera eta bizitza ematea, gero antzezteko. Gure taldeko Amaiak ariketa hau egin zuen, bere maskararen bidez pertsonai beldurgarri bat sortuz.

Jean-Philippe Leremboureri antzerkia hasi aurretik azalpenak ematen

Amaia Hennebut tailerraren nondik norakoak azaltzen

Maskara errealen ariketa

Paperean egindako maskarak

Maskara bati bizitza eman

Praktiketako lehen astean ikusitako dramatizazioa

Jadanik badakigunez praktiketan gabiltza denok eta horregatik gure lehenengo asteko esperientzia zati bat zabaldu nahi dugu besteei ideiak emateko asmoz.

Lehen aste honetan dramatizazioa eskoletan guztiz erabiltzen dela ikusi dugu. Egunero klase orduetan, bai umeek bai irakasleek erabiltzen dute hau. 

Sarrera honetan eskoletan ikusi dugun eta guri oso interesgarria iruditu zaigun ariketa bat proposatzen dugu:

Paperez egindako txotxongiloak

Erabiliko ditugun materialak: 

Paper zuri bat 

Margoak 

Artaziak 

Pegamentua 

Prozedura:

- Lehenik eta behin paper zuriaren ezkerreko aldean marraztutako lauki baten barnean haurrek nahi duten pertsonaia marraztu eta margotuko dute.

- Hau egin eta gero, irakasleen laguntzaz paperaren eskuineko aldearen zati bat moztuko dute, papera laukizuzen formatik karratu formara bihurtzen.

- Behin hau eginda paperari tutu forma emango diogu eta horretarako ezkerreko aldea eskuinekoarekin itsatsiko dugu.

- Bukatzeko tutua eginda izan eta gero, eskua sartuko dugu honen barruan, gure txotxongiloa lortuz.

- Prozesua errepikatu pertsonaia desberdinak eratzeko. 

Dramatizazioa landu:

Behin materiala prestatuta izanda, umeek beraiek nahi duten istorioa antzeztu dezakete. Posiblea da haiek guk proposatutako istorioa antzeztea ere. 

Pertsonaiak sortzen

Gure estreinaldiaren eguna gero eta hurbilago dagoenez, lanarekin jarraitu beharra dago nahiz eta praktiketan egon. Hurrengo post honetan, sortutako pertsonaiak aurkeztuko dizkizuegu; aipatu beharra dago hauek ez direla produktu finalak, baizik eta esperimentazioan oinarritutako zirriborroak.

AMILOTX

Hasteko, gure protagonista aurkeztuko dizuegu. Gure asmoa, txori baten irudia adieraztea izan da, beraz, argazkian ikusi daitekeen moduan, hego handiekin eta luma ugariekin diseinatu dugu. Bere izena, Amilotx da eta Amilotx urdin txoritik dator. Hegazti hau eredutzat harturik, gure pertsonaiaren  hegoak koloreztatzeko oinarritu gara. Jorratuko dugun gaia, autonomia izango denez, txorian oinarritu gara, askatasun kutsu hori irudikatzeko. 

Horrez gain, beste bi pertsonaiak, gure protagonista nagusiaren irudikapen berdina izango dute. Aldaketa bakarra, gure protagonistaren  gurasoak izango dira, hegoen tamainan hain zuzen. 

Ezaugarriak: Txoria txikia denez ahots zorrotza eta mugimendu azkarrak izango ditu. Hasieran beldurtia izango da, baina istorioa aurrera doan heinean beldur hori desagertuz joango da pertsonai ausart eta indartsua sortuz. 

Behin gure protagonista ezagutu duzuen goaz bigarren mailako pertsonaiak ezagutzera:

KOLITX

Hau Kolitx da, eta ikusten denez arrain baten antza du; hori ezkaten irudikapenarekin lortu nahi izan dugu. 

Ezaugarriak: "Nemo-ren bila" filmean oinarrituz, Dory-k "balearen hizkuntza" hitz egiten duena adierazi nahi genuke. Beraz, pertsonai honek, ahots tonu baxua izango du.

NINATX

Pertsonaia hau ez dugu kastorearekin nahastu behar. Honetan, hosto bat irudikatzea nahi genuen.  esan beharra dugu, IKTn egindako dokumentalean oinarritu garela, hau egiteko. Dokumentalean, autonomia kontzeptua, modu abstraktuan irudikatzen dugu, hostoak arboletik askatzen diren unearekin hain zuzen. 

Beraz, ideia horretaz baliaturik, pertsonaia hau sortu dugu. 

Ezaugarriak: Hostoak pixkanaka erortzen direnez, bere ahotsa eta mugimenduak lasaiak izango dira.

TXOPITX

Azkenengo pertsonaia, Txopitx da eta ikusten denez oraindik bere irudia ez dugu argi. Jakin badakigu izaki ugaztun bat irudikatzea nahi dugula baina oraindik lanean gaude. 

Lehengo irudiari dagokionez, elefantea  eta bigarrenean aldiz, zebra irudikatzen da.

Ezaugarriak: Zehaztu gabe.

Post honi bukaera emateko aipatu beharra dago ez dugula pertsonaiak irudiak dituen ezaugarri guztiekin hornitu, modu horretan bistan dagoena irudikatuko dugulako, eta gure lana originala eta berritzailea izatea nahiko genuke. 

Esperimentatzen

Aste guzti hauetan egindako esperimentazio ezberdinak....

Jarraian arteko irakasgaian gure antzezpenerako egindako material ezberdinak ikusi ahal izango dituzue:

ASTEKO ERREFLEXIOA

Esperimentazioaren bidez sortuz...

Gaur  asteazkena IKT gelan, beste egunean hasitako dokumental txikiari amaiera eman diogu. Behin dokumentala bukatu ondoren interesgarria iruditu zaigu gure blogean publikatzea.


dokumental honetan aurkitu dezakezuena hurrengoa da:

• Zer da automia.  
• Autonomiaren inguruko ikuspuntu desberdinak.

Hasteko, autonomia zer den era labur batean azaltzen da. Jarraian, aspektu hau nola landu daiteke ikus daiteke. ondoren, egunerokotasunean nola gauzatzen den ikus daiteke adibide sinple batzuekin eta amaitzeko, autonomia era abstraktu batean irudikatuta agertzen da.

Asteko erreflexioa

Aste hau sentsazioz beteriko astea izan da. Egiteko ditugun lan ezberdinetan gehiago kokatu gara eta horrek estres sentsazioa ekarri digu taldeko partaide guztiei. Lanetan sakonago kokatzerako orduan , benetan konturatu gara zenbat lan geratzen zaigun egiteko eta practicum-erako denbora gutxi dugunez estutzen hasi gara.

Gure taldeari buruzko hausnarketa handia egin dugu aste honetan zehar. Mota ezberdinetako lanak egiterako orduan egoera eta sentimendu ezberdinak nahastu direlako. Gure gela den ohiko lan lekutik atera gara, hau da, kalera irten gara elkarrizketak eta gure lanarekin harremanean dagoen ingurugiro hurbilean dauden faktore ezberdinak aztertzera. Gure artean ez-ohikoa den ekintza honek eta IKT arloan erabili dugun klase bat pentsatzera eraman gaitu. 

Nahiz eta taldeko kideen arteko harreman oso ona eduki, badaude egoera batzuk non gure erlazioa marruskatzen den. Zer esan nahi dugu honekin? Lan bat planteatzen denean eta gure artean ideiak bota behar ditugunean, ez ditugu hitz egiteko txandak errespetatzen . Pentsatzen duguna, atoan konpartitu nahi dugu , ahaztuko zaigulako arrazoiarengatik edo momentuko emozioak horrela gauzatzen duelako. Modu honetan, modu inkontziete batean gure kideen ideiak zapaltzen ari gara eta hori izan daiteke gure antolakuntzaren ahultasun handiena. 

Behin honetaz konturatu eta gero, ekintza hau zainduko dugulakoan adostu dugu, batzuetan goiz antzematen baditugu arazoak, ez direlako inoiz arazo berriro bihurtuko. Beraz, gure ideiak eta egiten ditugun ekintza ezberdinak modu egoki batean aurrera eramateko, taldeko antolatzaile baten beharra sumatu dugu, ideiak eta ekintzak modu ordenatu eta baketsu batean aurrera eraman ahal izateko. 

Egia esan, lanerako talde oso handia gara eta kalera lan egiten atera ginenean bi talde txikitan banatu ginen lana arintzeko eta erosoago lan egiteko. Batzuk, unibertsitatean oso preziatua den esperientziaz beteriko irakaslearengana joan ziren autonomiaren garrantziari buruzko elkarrizketa bat eginez eta bideoan grabatzen. Beste batzuk, gure inguruan dauden autonomiaren adibide asko izoztu zituzten argazki kamera batekin. 

Azkenik, esan beharra dago, ariketa oso baliagarria izan dela, asko esperimentatu dugulako eta gure artean sentsazioak sortu dituelako, bai onak eta baita ez hain onak ere. Askotan gure ahuleziengatik asko ikas dezakegu eta aurretik esan bezala arazoa goiz hartuta konponbide ezin hobea bila genezake. Espero dugu talde moduan lan kooperatibo egoki bat gauzatzea eta hemendik aurrera denak eroso egotea lanean.