Otsailak 4: Kunarte eta Kiribil antzerki taldea

Otsailaren 4an Kunartek haien etxeko ateak zabaldu zizkiguten eta bertan, Iparraldeko Kiribil antzerki taldearen eskutik, ikuskizuna eta tailer zoragarria prestatu zizkiguten. 

Goizeko 9:00etan ailegatu ginen haien etxera, eta errezepzioa bigarren solairuan izan zen. Instalazioak egiten duten lekua ikusteko aukera izan genuen. Espazio zabala eta aukera anitzekoa zen. Behin han egonda, Kiribil taldeko kide bat etorri zen, ikusiko genuen antzezlanaren zuzendaria hain zuzen, eta antzerkiari buruzko eta taldeari buruzko ezaugarri batzuk azaldu zizkigun. Egia esanda bere ikuspuntua oso interesgarria zen, batez ere Haur Hezkuntzari begira, mugimenduari garrantzi handia ematen ziolako. 

Antzerkiaren nondik norakoan azaldu zizkigun, zertan oinarritzen zen oinarrituz. Amaia Hennebutek, Kiribileko zuzendari nagusiak, Euskal Mitologiari buruzko antzezlan bat prestatzeko eskatu zion Jean-Philippe Leremboureri. Bera gai hau hartu eta jaiotza eta prozesua aurkeztu zuen, musikaren eta gorputzaren bidez, hitza erabili gabe. 

Azalpen hori jaso ondoren, beheko solairura joan ginen, antzeztokira. Han ez zeuden aktoreak eta zuzendariak bakarrik, 4-5 urteko umeak ere zeuden. Taldeko guztiok ikusi egin ditugu antzerkiak noizbait baina hau guztiz desberdina izan zen, ez bakarrik antzerki mota zela eta baizik eta umeak ikustea eta haien erreakzioak bizitzea oso interesgarria izan zelako. 

Antzerkia benetan polita eta berezia izan zen, eta gure antzerkirako zenbait ideia eman zizkigun; gure atrezzoa egiterakoan, material naturalen erabilpena, eta beste alde batetik Amaiak antzezten zuen pertsonaiaren garapena, lehenengo ez daki ezer eta gutxika esploratzeko grina dela eta aurreratuz doa. 

Esan bezala umeen erreakzioak ikuste izugarrizkoa izan zen, espero ez genuen interakzioa egon zelako. Adibidez momentu batean pertsonaiak ahoarekin soinuak egiten zituzten eta umeek hauek errepikatu edo pertsonaiak argi gorriarekin argiztatuta zegoen ura ukitzean ume batek “agua quemada” zela esan zuen, sua eta kolore gorria konektatuz. Beraz oso interesgarria izan zen hau ikustea.

Bukatzerakoan umeak agurtu eta zuzendariaren notak entzuteko aukera izan genuen. Zuzendari, aktore eta teknikoaren arteko hartu-emana ikusi genuen, asko ikasiz. Gainera hori bukatzerakoan galderak egiteko aukera eman ziguten, eta momentu hartan gai oso interesgarriak atera ziren: Zertarako umeentzako antzerkia egitea, isiltasunaren indarra eta abar. 

Hori bukatzerakoan, atseden txiki bat eduki ondoren, tailerra joan ginen. Tailer honetan maskarekin jolastu egin genuen. Lehenengo zurezko maskararekin, eta hauek ematen dituen adierazpen aukerekin (gorputzaren bidez transmititzea eta ez aurpegiarekin besteak beste). Bigarrenik gorputza aktibatzeko zenbait koordinazio ariketa egin genituen. Hirugarrenik, paper batzuetan hiru lerroen bidez gure maskarak margotu genituen, gero hauen izaera ibiltzeko eran adieraziz musikaren erritmoa jarraituz. Eta bukatzeko boluntarioek azkeneko ariketa egin zuten: maskara bati izaera eta bizitza ematea, gero antzezteko. Gure taldeko Amaiak ariketa hau egin zuen, bere maskararen bidez pertsonai beldurgarri bat sortuz.

Jean-Philippe Leremboureri antzerkia hasi aurretik azalpenak ematen

Amaia Hennebut tailerraren nondik norakoak azaltzen

Maskara errealen ariketa

Paperean egindako maskarak

Maskara bati bizitza eman

Dramatizazioa praktiketako egonaldian

Kaixo irakurle agurgarri horiek!

Jada oporretan gaudela gogoeta txiki bat egiteko garaia heldu dela uste dugu. Horretarako gure praktiketako egonaldiari buelta bat eman diogu dramatizazioa nola lantzen den gogoratzeko.

Hori egin ostean konturatu egin gara dramatizazioa dantzaren edo ipuin kontaketaren bidez lantzen dela. Hurrengo lerroetan Traña-Matienako Herri Eskolan nola lantzen den azalduko dugu.

Matienan dramatizazioari ez zaio garrantzia ematen, plan orokorrean behintzat. 3 urteko gela batean irakasle berritzaile bat dago, eta honek dramatizazioari garrantzi handia ematen dio.

Lehenik eta behin irakasle honek ipuin bat aukeratzen du. Bigarrenik ipuina bi astez gutxi gora behera kontatzen du; modu horretan umeek istorioa ezagutzen eta barneratzen joango dira. Behin bigarren pausu hori eginda hirugarren bat dator: ipuina dramatizatzea.

Horretarako pertsonaiak banatzen ditu. Adibidez otso bat, orein bat, txerri bat, untxi bat eta hartz bat. Modu horretan bost pertsonai izango lirateke bakarrik, hori dela eta bi aukera ditu buruan; edo pertsonai berdinak errepresentazio berdinean biderkatzea edo funtzioa behin baino gehiagotan egitea. 

Behin pertsonaien kontua argi izanda, hauek nola karakterizatu daitezke bere kabuz lantzen du; pertsonaien aurpegiak kareta bihurtzea. Pausu honetan nik egingo nukeena: karetak edo jantziak haiekin prestatzea eta haien parte hartzea sustatzea.

Beraz bere ideia berritzaileak egokiak iruditzen zaizkigu, baina gure ustez umeen inplikazioa falta da. Umeen parte hartzea sustatzeko mila modu daude horietako batzuk ipuinaren aukeraketa, kontatzeko modua (txotxongiloak, itzal txinatarrak...) pertsonaien aukeraketa edo hauen karakterizazioan parte hartzea izango litzateke.

Beraz berriz ere, dantzarekin gertatzen den bezala, umearen parte hartzea sustatzen ez badugu, nahiz eta ariketa berria izan eskema zaharra jarraitzen du; irakasleek askatasuna ezabatzen dute eta ez diete parte hartze aktiboari garrantzia ematen.

praktikaldian egiten ditugun ekintzak¡¡

Kaixo¡¡

Astero moduan hemen gaude praktikaldian bizi, ikasi eta egiten duguna kontatzen.

Dakizuenez, Abenduan gaude eta jadanik eskoletan gabonak lantzen hasi gara. Haste hauetan dramatizaziorekin loturiko jarduera desberdinak ikusi izan ditugu. Eskola batzuetan Gabonak gai bezala hartuta proiektu bat garatzen dute eta horretarako ekintza desberdinak egiten dituzte, zuhaitzak margotu, abestiak ikasi eta abestu, dantzak, gaztain festa....

Beste eskoletan berriz, haurren adinaren arabera oso txikiak direnez, olentzero ikustera joaten dira patiora edo olentzeroren abestia ikasten dute eta abesten dute, keinuak erabiliz.

Horrez gain, haste honetan deigarriena edo gustatu izan zaiguna, urte bateko gelan haurrak txotxongiloak gustukoa dutenez, jolasteko atera dugu eta txotxongiloen pertsonaiak aprobetxatuz, txano gorritxuren ipuina kontatu diegu, pertsonaien ekintza desberdinak eginez. Haurrak oso gustora egon dira eta asko gustatu zaie. Ipuina entzun eta gero haurrak txotxongiloak hartu eta beraiek antzezten saiatu dira.

Praktiketako 4.astea

Jada pasa zaigu beste aste bat...eta hortaz...hemen gaituzue berriro!

Gure praktikaldiak aurrera doazen heinean, gure esperientziak ere aberastuz doaz. Egun hauetan dramatizaio arloarekin loturiko hainbat jarduera burutu izan ditugu. Gaurko honetan gure geletan lantzen den abesti bati zein keinu atxikitzen diogun azalduko dugu.

Abestia "ikusi ikusi han" izenekoa da, eta ondorengo lerroetan abestiaren letra jarriko dugu:

Ikusi ikusi han 

teilatu gainean 

kriston aberea 

triziklo batean 

tronpa du aurrean 

isatsa atzean

ja ja ja ja 

elefantea da! 

(x8)

Abestiaren letra kontuan hartuz egiten diren mugimenduak: 

1. Ikusi ikusi han (eskuak begiak seinalatuz eta gero aurrera seinalatuz)

2. Teilatu gainean (teilatuaren forma egin eskuekin)

3. Kriston aberea (esku biekin borobil handi bat irudikatu)

4. Triziklo batean (besoak zirkuluan mugitu eta hankak astindu)

5. Tronpa du aurrean (bi besoekin tronpa irudikatu)

6. Isatsa atzean (eskuetako bat ipurdiaren parean jarri eta ezker eskuin mugitu)

7. Ja ja ja ja! (bi eskuekin sabela kolpatu poliki)

8. Elefantea da ( esku bateko hatz erakuslearekin gora-behera mugimenduak egin)

Guzti hau jakinda, orain zuen txanda da!!

Praktiketako 3.astea

Kaixo irakurle maiteok! Aste honetan, gure praktikaldiko 3.asteari buruz hitz egingo dugu.

Gure taldean iritzi desberdinak daude praktikaldiari buruz. Batzuk gustorago gaude eta beste batzuk deserosoago... Badaude pertsona batzuek harreman oso ona dutenak tutoreekin eta asko ikasten ari direla ematen dizkioten informazio eta aholkuei esker. Horrez gain, tutoreak ematen dien konfiantza eta segurtasunari esker, benetako irakasle bezala sentitzeko aukera ematen die.

Hala ere, badaude gure taldekide batzuek praktikaldiarekin hain pozik ez daudenak, tutore eta eskolaren antolakuntzari dagokionez. Beraz, egitea pentsatuta zeukaten esku-hartzea asko murrizten da.

Batzuek, dramatizazioa egunero ikusten dugu gure klaseetan. Bai abestien bidez, marrazkiak eginez, arteko ekintzen bidez, gorputz adierazpena lantzen diren ekintzen bidez...

Baina beti zerbait hobetu daitekeenez, ideia batzuk pentsatu ditugu klasean dramatizazioak indar handiagoa hartu dezan. Horregatik gure tutorea eta eskolaren baimena izanda, ondo prestatuko dugu esku-hartze hau eta hurrengo asteetan aplikatzen hasiko dugu.

Besterik gabe, hurrengo asterarte! :)

P.D:Ea zer eskaintzen digun aste berri honek!